Asla Vazgeçme

14 Aralık Pazar

Posted by: aslavazgecme on: 14 Ara 2008

- Sabah saat 09:00 gibi uyandım ve birkaç poğaça ile kahvaltı yaptım. Ardından gazeteleri elime alıp okumaya başladım.

-  Kahvaltıdan önce çamaşır makinesini doldurup çalıştırdım ve bir güneşli istanbul sabahında astım.

- Renklileri atıp internete takılmaya başladım. Makinenin durucak gibi değildi. Bu yüzden üzerimi giyinip gözlüğümü takıp dışarı çıktım. Önce Kanyona uğrayıp arkadaşımı gördüm. Birkaç mevzudan konuştuk ve kendisinin önerdiği kız hakkında bir kaç şey söyledi.

- Kız benimle görüşmesinin ardından çok kötü birşey başına gelmiş. Ahım falan tutmuş dedi. Bende çok kızdığımı söyledim. Aynı zamanda içimden biran sevinmediğim değil hani. O kadar günahıma yamukluğuma halen Rabbim dualarıma cevap veriyor. Kendimi biraz düzeltirsem Rabb kim bilir neler gösterir bana.

- Arkadaş ayrıldıktan sonra beşiktaşa yürüdüm. Etrafıma baka. Güneşin tadının çıkara çıkara. Uzun bir yol olmasına rağmen bunu yaptığıma memnun oldum.

- Yolda arkadaşımla konuştum. Uzun zamandır kendisi ile görüşmemiştim. Bayramda çalışmak zorunda kalmış. O da beni aramayı düşünüyormuş ama kontörü yokmuş.

- Kabalcıda kitapları karıştırırken biran gözüme bir kız çarptı. Kurstan arkadaşıma benziyordu. Hem giyimi hem saçı… Acaba o mu diye dikkat kesildim. Yerimden kalktım etrafa baktım. Ayrıca bugün neden kursta olmadığın açıklaması için kafamda bir yalan uydurmakla uğraşırken buldum kendimi. Utanç verici bir durumdu.

- Kız beni gördü ben doğal olarak kendisini. Arkadaşım değildi.

- Kabalcıdan çıktım ve kendimi Alkıma attım ve yine kitapları karıştırmaya başladım. Bir kitabı alıp incelemeye basladım. Bir kaç bölümünü okudum. Çeviri olduğu için acaba ingilizcesini bulabilir miyim düşündüm ve kitabı rafına geri koydum. Tabiki yanlış yere. Her zaman olduğu gibi :D

- Yola koyulup hedefim Ortaköydü. Kafamda türlü türlü hayaller kurup vardım. Ortaköye.

- Ortaköye giderken yolda bir simit aldım. Açtım ve açlığımın psikolojik olduğunu kendimi inandırmaya çalıştım.

- Ortaköyde bir yandan Kumpurin o dayanılmaz görünümü bir yandan da orada yapılan sıkmaların baştan çıkaran kokusu… Her hangi birşey yemeden geri dönebildim.

- Eve varıp ton balıklı bir salata yapıp kendimi kandırdım.

Yorum yapın

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Değiştir )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Değiştir )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.